SAILING BY THE WIND

7 dagen op zee,

Om jullie een beetje te doen verplaatsen in de sferen waarin ik mij bevindt dan moet je even Rod Stuwert opzetten: "Sailing"' de meest bekende denk ik van Rod. Welnu de komende 7 dagen zit ik op zee en vertel jullie wat er allemaal kan gebeuren en welke angsten je moet zien te overwinnen in je eentje.

The Day before departure:
Maar eerst nog een goed woordje voor het H2O team van Goa want we werden weer verrast met de komst van de Minister van Tourisme met zijn toezegging voor de H2O mensen dat zij hun officiele eerste echte Marina van India mogen gaan bouwen op de plek waar wij nu vijf maanden hebben gelegen. Dus beste vertrekkers voor 2007: ga naar India naar Goa en je reis is fantastisch; door de Rode zee met alleen maar mooie marina's en dan kom je in GOA aan op een plek om te blijven.

The two day's before departure;
I had natuurlijk alles aan boord en alles goed voor elkaar, met de 4 FEDEX pakjes was ik wel de hele maandag druk geweest en met het vullen van de 14 dieseltanks; dit ging opzich goed tot de laatste tank het inmiddels 21.00 uur was en ik niet in de gaten had dat hij lekte; resultaat een dieselolie spoor over de douane kade van witte tegels! Opzich zag het er allemaal niet uit maar de beste dienstdoende ploert waarmee ik het de eerste dag van aankomst in April mij ook al dwars had gezeten en mij toen onmiddelijk met schip van zijn kade af gelaste; die vuile ploert deed nu dienst!.. het was natuurlijk geen toeval... maar deze man ging op zijn strepen staan en wilde dat ik het olie spoor om 21.30 ging schoonmaken! Ja wat doe je dan net voor vertrek..... doen dus, slangen voor de dag er een beetje water uit gekregen en zeepsop rijkelijk er op; kortom alles was spiegel glad en inderdaad levensgevaarlijk. Dit realiserende dat er kwalijker effecten zou kunnen krijgen ben ik gaan boenen tot deze beste man het wel goed vondt en hij er duidelijk van had genoten hoe ik deed wat hij wilde! Samen hebben we nog een biertje gedronken en zijn we niet als vrienden maar wel on "speaking terms' uit elkaar gegaan. Inmiddels 00.00 uur en mijn dagje wel.

woensdag 27 september;
07.00 uur mistig en kan de overkant van de rivier niet zien; John is al op en wil weg; John Keekeny wakker gemaakt en trossen verwijderd om 7.30 los te zijn van de pomtons, iedereen uit zwaaien en de Joho en Lyra zijn los van DVDGR van LO en de anderen; ieder gaat weer zijn weegs. Bedankt jongens het was enerverend en absoluut de moeite waard om met een rally als DVGDR mee te doen. Met 1 meter water onder de kiel kom ik over de drempel bij de riviermond en motor rustig zee op tussen wachtende ijzererts tankers door 250 gaden West aan te houden om buiten de vissers territoria te komen. Ik heb me voorgenomen op de 50 meter diepte lijn te zeilen maar kom uiteindelijk op de 100 meter diepte grens uit om vissers met hun drijfnetten te omzeilen. Het weer is als de eerste pagina aangeeft, blauwe lucht met witte stapel wolken lopend windje 8-9 kn afnemend in de middag naar 6 kn en ik de motor moet bij zetten temeer daar de windhoek ongunstig is voor de genoa en alleen op grootzeil te weinig vaart loop; pal voor de wind dus en eigenlijk de spi had moeten zetten maar voor de nacht denk ik daar niet aan, te veel werk! Om 16.30 hoor ik de schroef vast lopen in iets! een geratel en slaat de motor af! Proberen te herstarten, ging prima maar in zijn werk slaat hij weer af. Jezus, dan moet er wat zwaars in de schroef zitten; kijk om me heen en zie wel veel rotzooi van overboord gegooide vuilnis om me heen. Dan zijn er geen vissers vaar ik in de shit van een ander mijn schroef vast!
Er staat 12 kn wind dus ik laat de boel even voor wat het is en neem de nacht voor wat hij is; veel onregelmatig slapen, wachtlopen. S'nachts zie je veel meer dan overdag dat geeft opzich wel een prima beeld wat er om je heen gebeurd, tankers, kustscheepvaart er is altijd wel iets in de buurt. Met deze wind kan ik naar Mangalore zeilen en daar voor anker gaan om de boel weg te snijden. dat kan, wat ook kan is hopen op minder wind en dan te water en de boel weg te snijden.

Donderdag 28 september,
smorgens wordt ik wakker met het idee om het schip in de wind te leggen, alle zeilen er af, touw om de middel en eerst eens te zien wat er onder loos is! Om 09.00 uur "trek ik mijn stoutste schoenen" aan om met duikbril de schade te overzien: direct onder water zie ik een meter lange soort kleine haaitjes onder het schip en schrik me te pletter en dus even niet te water! De motor nog maar eens aan het werk gezet; dwz voor uit achter uit en er komt wel meer druk op maar hij kan zijn "spood' niet kwijt dwz komt niet op toeren en dan trekt
eem 100 PK Volvo het ook niet. Zo gaat het niet lukken trek mijn wetshuit aan en met 3 nieuwe vlijm schperpe messen en touw om mijn middel en nadat ik de LYRA weer in de wind heb gelegd duik ik te water en zie de schroef zelfs niet! Alleen maar touwen in een kluwe!! na 5 duiken komt er beweging in en van de kleine haaien daar heb ik even niet aan gedacht want dit probleem moest opgelost worden; daar werd ik mee wakker dus gebeurd vandaag! Na 10 duiken draaide ik de boel terug en heb ik de laatste pluk mee aan boord genomen als souvenier. Ik vaar weer en realiseer mij dat dit de vijfde keer is dat ik de schroef/schip moet redden van de ondergang. Een zeiltocht naar Mangalore (180 mijl)had zeker 2-3 dagen geduurd en verder is er aan de kust niets; dus gelukkig zat ik om 11.00 weer aan een bakje Yemenitische koffie met chocolade keek te genieten van het lekkere zeilweer:want dat is het 7 dagen geweest; ideaal weer barometer steeds verder oplopend van 1004 naar 1012 wind van 8kn naar 15 kn als ik richting de 13 N naar 10 N en 6 Noord richting de evenaar vaar. De koers is steeds 165 geweest.
Het is inmiddels zondag 1 oktober en ben mijn 4 de Waypoint gepasseerd en de koers gaat over naar Galle 126 graden die mij iets dichter langs de kust brengt dwz 50 mijl (90 km uit de kust) en wordt als spoedig op snelle Yamaha visser boten verrast! Ik geef ze na veel gezeur 3 tshirts, 3 sinasappelen en 3 appels en nou moet je weg wezen; doen ze ook en ik verleg mijn koers verder naar buiten; geeft niet veel want er komen er weer een aantal aan; 4 snelle boten en zien er dreigend uit; wapens klaar gaan leggen? De normale Indiaasche vissers zijn echte diesel scheepjes en snel te herkennen maar dit soort hoog oplopende spitse schepen ken ik van Yemen en zijn in de zee niet te zien totdat ze bij je liggen, in 5 minuten zijn ze er en ook zo weer voorbij als ze het druk hebben met voornamelijk Tonijn te vissen. Ik zet de motor bij en loop 9 kn en verleg steeds mijn koers 40 graden en geeft geen problemen meer, slaap inhalen.

Maandag 2 oktober; geen schip meer gezien en steek helemaal alleen de straat van Manner over 250 mijl dus dik 2 dagen en reken uit dat ik zo s'nachts in galle zal aankomen en dat mag niet volgens de Pilot; de rem gaat er dus op, genua weg en terug naar 4-4,5 kn om daarmee kom ik dinsdag morgen voor de haven van Galle. Dinsdag 24.00 middernacht met een bijna volle maan zie ik de eerste lichten van Shrilanka; land in zicht! het is woensdag 3 oktober en nader met een 12 kn windje de kust met weer helemaal andere visserboten; van die Polynisische catemaran schepen helaas zonder zeil maar met Yamaha bloed snel en willen ook eten etc. Dit keer no way en vaar ik recht op Galle af, iets te dicht onder de kust staan er giga brekers van de Indische Oceaan deining en moet terug zee op om met een boog goed uit te komen. De MAXSEA electronische kaarten geven hier wel weer houvast van de juiste koers, maar in principe gebruik ik alleen de zee kaarten om alles bij te houden. (ik ben als de dood dat die computer niet meer doet en zou je zonder navigatie zitten!.
Om 09.00 uur loop ik de haven van Galle binnen en wordt verwelkomt door een oorlogsschip die net voor mij een cement tanker heeft binnen gelaten en nu de haven dicht gooi met grote zwarte drijvers; ik kom er niet in en dein op de binnen rollende golven rond in die kom. Een kom die geheel in Hollandse sfeer is van de 16de eeuw; groot fort, witte kerk en hollandse huizen. Kanaal 16 geeft aan dat ik een agent nodig heb en bel 69 kanaal Windsor op. na 1/1/2 uur is er iemand die aangeeft dat er over 1 1/2 uur iemand langs zal komen. Dat blijkt de marine officieren te zijn die het hele schip doorzoeken op wapens en de mijne niet vinden! Oke u mag daar net om het hoekje bij de mitrailleur toren liggen. Net dat ik deze toestemming heb om 13.30 inmiddels komt het enige zeilschip naar buiten en de Brit komt nog even langzij vertellen dat ze naar Langkawie gaan; Ik zie jullie dus weer over 3 weken; Yes, good trip nice people. Nu blijken zij achteraf het eerste zeilschip van de laatste 8 maanden te zijn geweest en ben ik dus nu het tweede schip dat na de Tsunamie Shrilanka aan doet. Normaal 250 schepen nu niets meer. Welkom in Shrilanka...Tsunamie land dus.
Na de marine mensen die met 2 flessen drank van boord gaan komen nog 2 mensen van de medische dienst een dokter dus die jou en het schip als gezond moeten verklaren en willen 2 sloffen sigaterren, dan volgen de 2 immigratie mensen en gaan met 2 halve liters Vodka van boord, kortom Bakshees is hier gelijk aan Egypte ambtenaren! De agent Windsor is een loopjongen en doet zijn best, geeft mij over aan DeDe; deze mensen helpen mij verder met zaken die je gewoon nodig hebt om plezierig verblijf te hebben.

Morgen vrijdag 6 oktober komt Marjan met Martinair aan op Colombo een gaan we onze vakantie in diverse hotels doorbrengen om het land te verkennen, zoals thee leveranciers bezoeken en importeur voor onze spullen zoeken alsmede leuke dingen doen.

Hiermee even mij verslag van 7 dagen op zee, die eigenlijk ook in 6 dagen had gekunt, maar heel plezierig verder is verlopen.

Herman Schuurman komt 19 Oktober aan boord en zullen we 20 ste weer verder gaan met z'n tweetjes naar een nog veel ernstiger getroffen Tsunamie gebied; Sumatra Athjee
Want die Tsunamie is hier ook na 2 jaar nog steeds heel hard aangekomen!

Ciao,

Cees