Life is everything

Het is zaterdag 18 Feb, ik ben juist terug uit Asmara, deze twee dagen emotie moet ik even aan jullie kwijt!

Het doel was Herman naar het vliegtuig brengen, deze rit begint bij het Caffe (op zijn Italiaans) bij Mike de laundry man, die alle zeilers helpt, dus ons voor 25 nafka met de gele Toyota busje naar het busstation "helpt". Daar is het wachten op de bus naar Asmara, nog niet uitgestapt staat daar een Russisch Antonov doorzeeft met kogels zonder motoren net naast het busstation, voor Herman geen goed gevoel om vanaf Erithrea te vliegen: als het zo moet dan ga ik wel verder met je mee! roept hij dsn ook,,, nee na 4 weken is het genoeg voor hem en we stappen voor 25 Nafka in. Ja wat er dan allemaal gebeurd in zo'n bus is natuurlijk al een belevenis; nomaden, soldaten, wij dus, het is een zooitje en een gezellige boel; we weten niet waar we aan beginnen. Het belangrijkste was wel dat de bus er zo goed uitzag als nieuw en dat was toch iets om bij stil te staan want alle bussen sinds Port Siad Egypte waren bar slecht. Nee deze Nissan bus was extreem nieuw en goed voor 40 plaatsen daar hadden we alle vertrouwen in. Al snel doken er NL aan doende verkeers borden op met Max 50 km en daarna max 30 km en borden met no overtaking.. we gingen dus omhoog, dit al na 15 km!!! en nog 115 km te gaan. Het begon te misten en weldra reden we in de wolken tot een stop bij en bergdorp, allemaal er uit en kinderen met pinda's of wat er op leek boden hun diensten aan. Dit dorpje lag op 1200 meter volgens Herman z'n horloge. HIer veel kamelen, sla, sinasappelen en een appel die we niet kenden; leek op een granaat appel, om ook eens te proberen. Het toilet is in deze landen altijd een bezoeking en het liedfst doen we het tegen een boom, dat kan natuurlijk niet midden op een plaats die krioelt van de mensen dus naar het Caffe voor een kopje thee. Blijkt de wc te bestaan uit de bekende stabak met een kannetje water er bij om je handen te wassen; prima toch. Al toeterend komt de bus alweer aanrijden met een zwaaiende Herman buiten het raam. In paniek dus.. waar zat je nou we gaan lul. Ja nu gaan we echt om hoog... het blijkt als we vragen hoe hoog Asmara eigenlijk ligt dat we naar 2200 mtr gaan dus nu nog 1000 mtr omhoog over een weg die steeds steiler wordt en niet is voorzien van vangreling en het zicht inmiddels ook is verminderd tot 40-50 mtr maar omhoog rijden geeft geen paniek; het komt goed. Het is inmiddels 14.00 en we rijden dus 3 uur tot we plotseling boven de wolken uit komen.... Ja dan wordt het ons te machtig en krijgen het gevoel dat De Poort van de Hemel voor ons open gaat!! Herman;.. om de volgende bocht staan de Engelen ook nog klaar... dit is Glorieus. We raken in extase en het foto toestel maakt weer de mooiste kiekjes voor later. Het beeld wat we nu voor ogen krijgen is te vergelijken met afbeeldingen van de INCA's en Maja tijdperk hoog in de bergen met veel trapsgewijze cultuur en hutjes. De zon voelt hier aan of we op de Alpen van Tigny skieen en zijn inmiddels op 1200 mtr en we blijven door slingeren omhoog met circa 30km. Totonze grote verbazing komen we 3 vrachtwagens tegen en geen normale verkeer. Dit blijkt te komen door de hoge olie prijs en rijden de auto;s niet meer... te duur geworden. Het grijpt dus juist in deze landen extra hard in in hun dagelijkse besonjes en is ook de reden dat de taxi chaffeurs steeds hogere prijzen wel moeten vragen!. Boven gekomen halen we opgelucht adem dat de bus zo goed was en was toch De reden van deze beklimming. Wat nu, Asmara ligt op een hoog plateau die langzaam afloopt naar Ethiopie: de vijand en waar o.a. UNmee. Nederlandse soldaten voor stabiliteit moet zorgen, zij zijn dan ook in deze plaats veelvuldig te herkennen met hun lange atennes en grote 4 wile drive witte UNO Toyota's en zwaaien naar ons want ja we zijn de enige buitenlanders op straat. Asmara heeft 600.000 citizins waar wij veelvuldig Italiaans horen in de Caffe pastry's shops, zoals in Italie eerst bij de kassa betalen en dan krijg je een bonnetje en je kopje +.
Het Savanna Hotel opgegeven door Rene Feller de Hoornees die 1 jaar National trainer was van Erithrea en nog steeds enige bekendheid geniet maar helaas de zak heeft gehad vanwege dat Erithrea niet de African Cup heeft kunnen halen; dus geen Rene maar wel een goed hotel. We hadden nog wel wat probleempjes te regelen zoals een ticket halen en geld wisselen. Het eerste was zo gebeurd maar het wisselen ging verkeerd, ze wisselen $ alleen in tegen Nafkas en ik wilde dollars hebben voor het vervolg van de reis naar Yemen etc. Dat was onmogelijk alleen de transactie was al gedaan dus hoe draai zoiets weer terug! Spannend dus, $500,-- had ik via creditcard bedongen en nu weer terug want wat moet ik met circa 10.000 nafka's die niemand buiten Erithrea aan wil aannemen, zij had de fout gemaakt door mij hier niet op te wijzen dus zoek het maar uit maar ik wil de slip verscheurd zien hebben: geef hier! Nu werd de tourist die we zijn toch een beetje heilig en kregen we het vriendelijke verzoek om de volgende dag terug te komen. Een nachtje slapen zou ook weer een ander licht kunnen brengen op deze zaak,dacht deze man blijkbaar. Oke doen we en als goede wil verruilde ik nog 50 euro om in nafkas want we moesten nog wel uit eten en een biertje drinken. Ja hier is wijn en bier vrijlijk te koop; het land is vrij en kent geen problemen zoals iedere Erithreaan ons steeds benadrukt. De aanwezige Islam heeft hier een lange traditie die ver vooruit loopt op NL. Je ziet dan ook geen gesluierde damens alleen veel guitige meiden met blote buiken en kleurig en druk flirtend. Herman tracteerde op een super wijntje en lekkere pizza en de luiken vielen al snel dicht, we moeten naar het hotel.
Zaterdag 18, de dag dat ik weer terug ga naar de LYRA en Herman mij dus weg brengt naar het busstation. We worden wakker met nog steeds het gevoel of we zo van de piste af kunnen, ijle lucht, heel lichte strakke opkomende zon. Groente is er veel en van prima kwaliteit en juist hier voorhanden dus dat neem ik mee voor de komende week naar Asseb, de sinasappelen hebben een heel lichte grapefruity achtige smaak en er is broccolie ..allemaal voor 125 nafkas ben ik klaar en kan net als iedereen bepakt mee in de overvolle bus. Het wisselkantoor laat het verlossende emailtje zien dat de transactie is terug gedraaid en ik kan de slip verscheuren; actie afgelopen. Nu Herman nog en vraagt om 4000 nafkas + 7% kosten er bij opgeteld; dit blijkt te veel te worden en is er weer paniek hoe dat nu uitgerekend moet worden. Na 1 uur wachten lukt dit ook wel weer uiteraard allemaal via Nairobie. We nemen nog een pico en de bus staat eigenlijk al in z'n vooruit waardoor ik op de Erithreese wijze nog net afscheid van Herman kan nemen. 3 x met je hoofd tegen elkaar en de beide rechter handen recht naar beneden en ik denk moet proberen om de koontjes van de fingersvan de ander tot kraken te krijgen, in iedergeval weer dikke lol)
De afdaling kan ik veel over vertellen maar komt eigenlijk hier op neer dat het leek op duiken; geen zicht, slikken, klaren van de oren, zweet op je rug niet van de warmte want het was 5 graden in de wolken maar tot mijn verbazing gooide deze arme mensen allemaal spontaan 1000 nafka uit het raam van de bus bij het ingaan van de daling incl de bus chaffeur!! Jeetje als hij al de goden moet aanroepen om heelhuids beneden te komen dan is het wel wat. Welnu als je zelf wel eens zwarte afdaline hebt overleefd dan was dit dus ongeveer het zelfde alleen met dit verschil dat er de meest uiteenlopende dieren ons pad kruiste; het begon met een roede apen al krijsend ons e afgrond in wenste maar ons lieten gaan, kamelen, geiten, schapen koeien en mensen...die het gevaarlijkste bleken te zijn. Alle remmen er op gingen ik met z'n 40tigen met 25-30 km per uur de piste af.Het was natuurlijk even lang als de heenweg maar het leek wel veel langer te duren 2 uur dalen tot in het tussen stop dorp echter wel met 5 tussenstops omdat er wel iemand onwel was geworden. Rustig aan dus, ik heb de man 10 nafka fooi gegeven want ik zit nu weer dit aan jullie te vertellen. Herman is opweg naar huis en ik ga weer opweg naar nieuwe "spaning en sensatie". De borden die langs de weg staan varieren van Coca-cola en Fanta maar 3 x heb een bord gezien waarbij een verliefd stel werd afgebeeld met de tekst; LIFE IS EVERYTHING Welnu daarmee wilde ik graag dit stukje mee beginnen en nu mee afsluiten;
ik wens jullie allemaal een goede nachtrust, ik ga weer aan boord en zien hoe de andere VDGR lden het maken want die zijn inmiddels nu allemaal voor anker gegaan in de baai. Zij gaan maandag naar Asmara in 1 dag, nou dat is zonde en veelste te lang rit.
Ik ga weer plannen maken voorvertrek naar Asseb, nog steeds Erithrea en wil als kan 2 tussenstops maken,

Solong vanuit een broeierig en bewolkt Masawa.

Bedank |Marjan skeet voor je reactie maar sorry ik kan hier niet met de gsm bellen, ook Annemiek leuk dat je meeleefd, dat stimuleerd extra om dit verhaal enigsinds extra compleet weer te geven.

Bye bye xxx

Cees

ps Herman is maandag 14.00 in de winkel
ps de 134 foto van deze rit en vorige etappes 200 komen met Herman mee en zullen koemde week mmet logboek verslagen van ons beide worden geplaatst. De andere daglogboekteksten en foto's komen op www.sail4gold.nl/lyraronddewereld.html zodra Barry daar tijd voor heeft